Το πουλόβερ άρχισε να ξηλώνεται…

του Λαυρέντη  Σομπερίτη

Παρόλα τα καθημερινά μέτρα που μας βομβαρδίζουν (λογαριασμοί, χαράτσια κλπ) τα ερωτήματα πιστεύω πολλών ανθρώπων για το τι συνέβη στην Ευρώπη και η “όμορφη ζωή” -όχι όλων γιατί δεν ήταν όλοι ίδιοι- καταρρέει και δεν φαίνεται τέλος στη κατρακύλα. Απόψεις πολλές ακουστήκαν  και κάθε μέρα μπαίνουν καινούργιες πλευρές. Πιθανόν η αρχή  της κατάστασης αυτής να πηγαίνει πολύ πίσω στο χρόνο και συγκεκριμένα στο 1945. Το τέλος του Β παγκοσμίου πολέμου βρήκε νικητές τη Αμερική  και τη Σοβιετική ένωση, όλες οι άλλες μεγάλες δυνάμεις  της εποχής  έτσι η αλλιώς είχαν ηττηθεί ανεξάρτητα σε ποια πλευρά τους βρήκε το τέλος του πολέμου, στους νικητές η τους ηττημένους.

Στη πορεία και με τη ανατροπή στη Σοβιετική ένωση έμεινε μόνο η Αμερική , η Ε.Ε. προσπάθησε να ανταγωνιστεί στα ίσα τη Αμερική σε στρατιωτικό  και οικονομικό επίπεδο. Στο στρατιωτικό όχι μόνο απέτυχε (η Ε.Ε.) αλλά και εγκατέλειψε κάθε μελλοντική προσπάθεια .Έμεινε ο οικονομικός τομέας με το ευρώ τα τελευταία χρόνια να γίνεται προσπάθεια να αντικαταστήσει το δολάριο στις διεθνείς συναλλαγές. Αυτό δεν μπορούσε να μείνει αναπάντητο από τη Αμερική. Η συνέχεια είναι γνωστή, οι δυο πόλεμοι στο περσικό κόλπο έδιωξαν τους ευρωπαίους από τη πετρελαϊκή ζώνη της μέσης ανατολής .Ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία γέμισε με αμερικανικές βάσεις τα βαλκάνια. Τώρα είναι σε εξέλιξη  οι αλλαγές των κυβερνήσεων στις μουσουλμανικές χώρες με νέες, πάλι απόλυτα ελεγχόμενες.

Αυτό που ξεχωρίζει είναι η αριστοτεχνική διαχείριση της λαϊκής αντίδρασης προς όφελος των συμφερόντων τους. Αυτά ήταν μια πολύ πειστική απάντηση για το ποιος κέρδισε τον β παγκόσμιο πόλεμο. Και ότι η οικονομία  δεν είναι αρκετή για να κυριαρχήσεις, πρέπει να συνδυάζεται με τη χρήση των όπλων. Η Γερμάνια που φαίνεται να κυριαρχεί στη Ευρώπη  αυτή τη περίοδο, έχει στο έδαφος της μερικές δεκάδες χιλιάδες Αμερικανούς στρατιώτες .Η ολοκλήρωση της διαδικασίας αποδόμησης στη περίμετρο της  Ε. Ε. συνεχίζεται με χτυπήματα στο πυρήνα της, δηλαδή στο ευρώ. Έτσι ξαφνικά έχουμε υποβαθμίσεις των οικονομιών πρώτα στις μικρές χώρες της Ε Ε και στη συνεχεία στις μεγάλες Ιταλία, Ισπανία Γαλλία Αυτό σε πρώτη φάση δίνει πλεονεκτήματα στη γερμανική αστική τάξη που θα κυριαρχήσει ευκολότερα πάνω στα οικονομικά ερείπια της υπόλοιπης Ευρώπης. Ας μη ξεχνάμε ότι η γερμανική αστική τάξη ασφυκτικά μέσα στα σύνορα της , ξεκίνησε δυο παγκοσμίους πολέμους μέσα σε  τριάντα χρονιά που όμως τους έχασε και στο μεν πρώτο έφερε στο προσκήνιο την Αμερική, στο δεύτερο οι Αμερική κυριάρχησε παγκόσμια, οικονομικά και στρατιωτικά .

Ο ρόλος της Ελλάδας στο διάλυση του ευρώ πιθανόν θα αποδειχθεί σημαντικός . Η γεωγραφική της θέση ανάμεσα σε τρεις ηπείρους , μια αστική τάξη απόλυτα ελεγχόμενη, ο ΓΑΠ άνθρωπος τους από κάθε πλευρά φρόντισε να βάλει στο πυρήνα της ΕΕ το ΔΝΤ, δηλαδή τη Αμερική. Το πουλόβερ άρχισε να ξηλώνεται να δούμε που και πόσο θα φτάσει. Τώρα λοιπόν που μας έχουν σφίξει το σχοινί στο λαιμό μια προσωρινή λύση θα ήταν να επιταχυνθούν οι αντιθέσεις μεταξύ Αμερικής και Γερμανίας- ΕΕ ώστε μέσα από αυτό να πάρουμε προσωρινά μια ανάσα. Τα κεφάλαια για το στήσιμο της γερμανικής οικονομίας πέρασαν θάλασσα ,θα τους το θυμίσουν νομίζω οι Αμερικάνοι, ίδωμεν. Όμως επειδή σχεδόν όλα που απασχολούν τη ΕΕ ξεκίνησαν από εδώ έχουμε και τις μεγαλύτερες επιπτώσεις στη οικονομία .

Η ελληνική αστική τάξη παρασιτική και κρατικοδίαιτη βρήκε συμμάχους όλα αυτά τα χρόνια, συνειδητούς η όχι δεν έχει σημασία η δουλειά να γίνεται, σε μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Με πολιτικό εκφραστή των συμφερόντων της τη σοσιαλδημοκρατία -ΠΑΣΟΚ διέλυσε σιγά σιγά κάθε μορφή αντίστασης  και ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας διαταξικά έγινε πιστός της στρατιώτης .Αυτό το βλέπουμε καθαρά στη εκλογική- πολιτική  αντοχή του ΠΑΣΟΚ από το 1981 τουλάχιστον, μέχρι και σήμερα. Αυτά τα χρόνια πέρασε μέσα από σκάνδαλο Κοσκωτά , χρηματιστήριο , ομόλογα , πολύ περισσότερο τα τελευταία δυο χρόνια με τη πρωτοφανή επίθεση σε κάθε είδους κατάχτηση. Παρ όλα αυτά ούτε διασπάσεις ούτε μείωση του εκλογικού ποσοστού ούτε καν διώξιμο του ΓΑΠ μέχρι σήμερα. Τι είναι λοιπόν αυτό που ενώνει το ΠΑΣΟΚ και το κάνει τόσο ελκτικό σε τόσο ανομοιογενείς δυνάμεις; Κατόρθωσε να έχει από όλους τους πολιτικούς χώρους κρυφούς και φανερούς συνομιλητές και συμμάχους , και όταν λέμε όλους εννοούμε όλους. Αυτό είναι το χρήμα . Μοίρασαν και μοιράζουν χρήμα νόμιμο , παράνομο σε όσους είναι συνεργάσιμοι χωρίς εξαιρέσεις διαταξικά. Πως να εξηγηθεί διαφορετικά ότι αν μιλήσεις για το δημόσιο δέχεσαι επίθεση και από δεξιά και από αριστερά. Άσχετα αν οι στρατιές ανέργων απολυμένων Δ.Υ. υπάρχουν  μόνο στους πύρινους λόγους των συνδικαλιστών.

Ταυτόχρονα  1 εκατομμύριο επίσημα -ποιος ξέρει ανεπίσημα - άνεργοι στο ιδιωτικό τομία . Η κρίση δεν είναι ίδια για όλους. Η αντίδραση αυτών που θίγονται στα λόγια είναι τουφεκιές στο αέρα. Εδώ και δυο χρονιά ακούγεται μόνο ότι «στα επόμενα μέτρα θα γίνει της πουτάνας» μόνο που αυτοί δεν θα ρισκάρουν τίποτε, οι άλλοι θα μπουν μπροστά για να καρπωθούν αυτοί. Είναι βαθειά νυχτωμένοι. Η εργατική τάξη δεν τους ακολουθεί. Αλλά και γιατί να ακολουθήσει ένα συνδικαλιστικό κίνημα που τα στελέχη του είναι στη πλειοψηφία τους με το δάχτυλο στο μέλι άλλος λίγο άλλος πολύ, δεν υπάρχει περίπτωση να μη έχουν εκμεταλλευτεί τις θέσεις τους και τις γνωριμίες τους.

Προκύπτει έτσι το ερώτημα πως θα οργανωθεί η αντίσταση, με βάση τα παραπάνω δεν υπάρχει φως. Το μόνο ελπιδοφόρο σε αυτούς του καιρούς είναι ότι υπάρχει ένα κομμάτι της εργατικής τάξης ίσως και γύρω από αυτήν στρωμάτων που είτε δεν θέλησε είτε δεν μπόρεσε (για τους καχύποπτους ) και  δεν ήταν στο τραπέζι που στρώθηκε εδώ και δεκαετίες και εκεί κάθισαν από αγρότες μέχρι μεγαλοαστοί. Επιδοτήσεις , διορισμοί, χάρισμα φόρων κλπ, πάρε κόσμε. Αυτό λοιπόν το κομμάτι μπορεί να γίνει η μαγιά για το μέλλον.

Θα τους βρούμε ; θα τους εμπιστευθούμε ; η θα πάμε πάλι στα εύκολα , και όποιος κάνει φασαρία θα είναι καλός επαναστάτης.

Μετά τον εμφύλιο το εργατικό επαναστατικό κίνημα είχε ηττηθεί στρατιωτικά , πολιτικά όμως ηθικά ήταν αναμφισβήτητος νικητής. Σήμερα το εργατικό κίνημα μετά τη μεγάλη του ήττα έχει συντριβεί σε όλους τους τομείς – και ηθικά - ,γι αυτό όλα είναι πιο δύσκολα όχι αδύνατα όμως. Είναι ευκαιρία τώρα να συζητήσουμε για όλα όσα έγιναν μετά τη χούντα έως και σήμερα. Εκτός τις επιτυχίες είχαμε και λάθη που τότε τα θεωρούσαμε μικρά αλλά εντέλει αυτά ήταν καθοριστικά, δεν μπορούμε να τα κρύβουμε κάτω από το χαλί, είναι βέβαιο ότι θα τα ξανακάνουμε. Για ότι λέγαμε δεν πειράζει, τώρα έχουμε αγώνες , στρατολογίες συνεδριάσεις κλπ το βρήκαμε μπροστά  μας αργότερα. Επαγγελματίες επαναστάτες , επαγγελματίες συνδικαλιστές  δεν μπορούν να καθοδηγήσουν τους αγώνες που έρχονται, αν δεν ζεις ο ίδιος τα προβλήματα της καθημερινότητας δεν μπορείς να καταλάβεις τα προβλήματα αυτών που θέλεις να σώσεις.

Αν δεν μπορούμε, ας αφήσουμε τη εργατική  τάξη  να σωθεί μονή της .

Χόρτασε τόσα χρονιά από σωτήρες και από αυτούς που μιλάνε στο oνoμά  της.